Goudupdate: centrale banken kochten 243 ton goud in eerste kwartaal 2026

Goud sloot deze week op 4614 dollar per troy ounce. Daarmee staat de goudprijs op een goed rendement in 2026. Uit de laatste cijfers van de World Gold Council blijkt dat centrale banken relatief veel goud hebben gekocht in het eerste kwartaal van dit jaar. De aankopen van centrale banken zijn een belangrijke factor in de ontwikkeling van de goudprijs. 

De zilverprijs sloot op 75 dollar per troy ounce. Ook zilver staat op winst in 2026, maar heeft zich minder sterk ontwikkeld dan goud. De goud-zilver ratio sloot deze week op 1 op 62. De ratio geeft aan met hoeveel ounces zilver je 1 ounce goud kunt kopen. De prijsverhouding tussen goud en zilver ligt daarmee rond het gemiddelde van de laatste 30 jaar. In euro’s sloot de zilverprijs op 2001 euro per kilogram. 

Centrale banken blijven goud stapelen als verzekering tegen valutarisico

De nieuwste cijfers van de World Gold Council laten zien dat centrale banken in het eerste kwartaal van 2026 netto 243 ton goud hebben gekocht. Dat volume ligt ongeveer 3 procent hoger dan in hetzelfde kwartaal van 2025 en bevestigt een trend die al enkele jaren zichtbaar is. In een omgeving waarin geopolitiek een dominante factor is en de Amerikaanse staatschuld historisch hoge niveaus bereikt, gebruiken centrale banken goud steeds nadrukkelijker als strategische reserve in aanvulling op of als alternatief voor traditionele valutareserves.

Opvallend is dat deze aankopen plaatsvinden ondanks recordhoge goudprijzen. De gemiddelde goudprijs lag in het eerste kwartaal rond 4.873 dollar per ounce, met een intraday record van 5.405 dollar per ounce in januari. Normaal gesproken zou een dergelijk prijsniveau centrale banken terughoudender kunnen maken, maar de vraag blijft robuust. Dat wijst erop dat de drijfveren vooral strategisch van aard zijn en minder cyclisch of prijs-gedreven. Belangrijkste motieven zijn de wens tot verdere diversificatie weg van de dollar, het reduceren van sanctierisico’s en het versterken van de geloofwaardigheid van de eigen munt door een hogere gouddekking.

In de onderliggende vraagstructuur is een duidelijke verschuiving zichtbaar. De World Gold Council constateert dat de totale vraag in het eerste kwartaal uitkwam op 1.231 ton, 2 procent hoger dan een jaar eerder, maar dat de samenstelling sterk is veranderd. Juist de investeringsvraag en de centrale-bankvraag zijn de drijvende krachten, terwijl juweliersvraag in volume met 23 procent is gedaald. Dit sluit aan bij een marktbeeld waarin goud primair wordt gezien als financieel en monetair instrument en minder als consumptiegoed. De vraag naar goudbaren en gouden munten steeg met 42 procent naar 474 ton, het op één na hoogste kwartaal ooit, gedomineerd door Aziatische beleggers die de prijsstijging eerder zien als bevestiging van de goudcase dan als reden om winst te nemen.

Tegelijkertijd groeit de discussie over de langere-termijnpotentie van goud als reservemiddel, vooral in opkomende markten. Analisten die de recente aankooppatronen van centrale banken in Azië, het Midden-Oosten en delen van Latijns Amerika volgen, wijzen erop dat deze landen hun blootstelling aan de Amerikaanse dollar stap voor stap verlagen. In scenario-analyses wordt gesteld dat, als deze trend doorzet en een bredere groep opkomende centrale banken een deel van hun dollarreserves in goud heralloceert, de goudprijs op termijn substantieel hoger zou kunnen uitkomen dan het huidige niveau. In sommige modellen wordt zelfs gespeculeerd over een scenario waarin goud, bij een agressieve verschuiving in reserves, kan doorstijgen richting niveaus ver boven 6.000 dollar per ounce.

Voor de professionele belegger is niet de exacte doelprijs het meest relevant, maar de onderliggende richting van het beleid van centrale banken. Een structureel positieve netto-vraag van monetaire autoriteiten fungeert als stabiele koopvloer in de markt. In combinatie met beperkte groei van de mijnproductie en slechts geleidelijke toename van recycling creëert dit een krap vraag-aanbod-evenwicht. De mijnproductie groeide in het eerste kwartaal slechts met 2 procent jaar op jaar naar 885 ton, terwijl de totale aanbodzijde inclusief recycling slechts 2 procent hoger lag. Dat betekent dat de extra centrale-bankvraag rechtstreeks concurreert met beleggers en industriële afnemers om een relatief beperkte hoeveelheid nieuw beschikbaar metaal.

Een ander belangrijk element is de politieke dimensie. In een wereld waarin sancties en bevriezing van valutareserves vaker worden ingezet als beleidsinstrument zoeken landen naar activa zonder tegenpartijrisico. Goud in eigen kluizen voldoet precies aan die voorwaarden. Vanuit dat perspectief is het begrijpelijk dat juist opkomende markten die historisch vaker met valutacrises en externe druk te maken hebben gehad hun goudpositie versneld opbouwen. Voor beleggers in fysiek goud en goudgerelateerde producten betekent dit dat zij zich feitelijk aan dezelfde kant van de tafel bevinden als de monetaire autoriteiten van een groeiende groep landen.

De implicatie voor de middellange termijn is dat correcties in de goudprijs waarschijnlijk beperkt blijven zolang centrale banken netto kopers zijn. Mocht de inflatie opnieuw oplaaien of de rente in de Verenigde Staten sneller dan nu ingeprijsd wordt verlaagd, dan kan de combinatie van lagere reële rente, een zwakkere dollar en aanhoudende centrale-bankvraag een nieuwe impuls geven aan de goudprijs. Voor zilver, dat zowel een monetair als industrieel karakter heeft, kan een verdere verschuiving naar goud in reserves indirect een gunstig effect hebben via een hogere goudprijs en een mogelijk dalende goud-zilver ratio wanneer beleggers op zoek gaan naar relatieve waarde binnen edelmetalen.

Rendement goud, zilver, AEX en Bitcoin in 2026

Volg ons op X of op LinkedIn of op YouTube voor dagelijkse updates!