Zilver is een bijzonder metaal, omdat het tegelijkertijd een belegging en een industriële grondstof is. Waar goud vooral wordt gevraagd vanuit financiële en monetaire motieven, wordt zilver in aanzienlijke hoeveelheden daadwerkelijk verbruikt in zonnepanelen, elektronica, medische toepassingen en elektrische voertuigen. Die combinatie van monetaire eigenschappen en industriële onmisbaarheid vormt voor veel beleggers de kern van de belangstelling voor zilver. In deze uitleg leest u waarom zilver structureel wordt gevraagd, hoe de markt is opgebouwd en welke overwegingen een rol spelen bij een belegging in fysiek zilver.
Zilver is de beste geleider van elektriciteit en warmte van alle metalen. Die eigenschap maakt het onmisbaar in talloze moderne technologieën. In zonnepanelen wordt zilver gebruikt in de contactlagen die fotonen omzetten in elektrische stroom. In smartphones en computers zit zilver verwerkt in printplaten en connectoren. Ook in elektrische voertuigen neemt de vraag toe, omdat een gemiddelde EV aanzienlijk meer zilver bevat dan een conventioneel voertuig door de complexere elektronica en hoogspanningsverbindingen.
Volgens de Silver Institute World Silver Survey 2025 bereikte de industriële vraag naar zilver in 2024 een nieuw recordniveau van 680,5 miljoen troy ounce.
De zilvermarkt kent sinds 2021 ieder jaar een structureel tekort. Dit betekent dat de jaarlijkse vraag groter is dan het jaarlijkse aanbod vanuit mijnbouw en recycling. Volgens het Silver Institute bedroeg het tekort in 2024 ongeveer 148,9 miljoen troy ounce, en voor 2025 wordt nog altijd een aanzienlijk tekort van ongeveer 95 miljoen troy ounce voorzien. Cumulatief over de periode 2021 tot en met 2025 komt het tekort uit op ongeveer 796 miljoen troy ounce.
Deze tekorten worden voor een belangrijk deel opgevangen door bestaande voorraden en door beleggers die hun zilver verkopen. Mijnbouwbedrijven hebben beperkte mogelijkheden om de productie snel op te voeren, omdat zilver in de meeste gevallen een bijproduct is van koper, lood en zink. Wanneer de vraag naar die hoofdmetalen laag is, blijft ook de zilverproductie achter.
Naast de industriële functie kent zilver een lange geschiedenis als monetair metaal. In veel landen vormde zilver eeuwenlang de ruggengraat van het geldstelsel, voordat goud in de negentiende eeuw de dominante reserveasset werd. Vandaag de dag wordt zilver niet meer als officiële reserve aangehouden door centrale banken, maar voor particuliere beleggers vervult het nog altijd een vergelijkbare rol als goud: een schaars fysiek activum zonder tegenpartijrisico.
Goud en zilver bewegen historisch vaak in dezelfde richting, maar zilver reageert in de regel heftiger. In opgaande markten presteert zilver vaak sterker dan goud; in dalende markten kan het ook sneller terugvallen. Deze hogere volatiliteit maakt zilver voor sommige beleggers juist aantrekkelijk en voor anderen minder geschikt.
Een veelgebruikte meetlat is de goud-zilverratio, oftewel het aantal troy ounces zilver dat nodig is om één troy ounce goud te kopen, meer hierover is te lezen in het artikel omtrent de goud-zilverratio.
Is zilver risicovoller dan goud?
Zilver kent doorgaans een hogere prijsbeweeglijkheid dan goud, onder meer door de industriële vraag die meebeweegt met de conjunctuur. In opgaande markten kan zilver sterker stijgen; in dalende markten kan het ook sneller terugvallen.
Waarom blijft de zilvermarkt in tekort?
De mijnbouwproductie groeit slechts beperkt, terwijl de vraag vanuit zonnepanelen, elektrische voertuigen en elektronica blijft stijgen. Zilver is bovendien vaak een bijproduct van andere metalen, waardoor het aanbod traag reageert op hogere prijzen.